Welkom op mijn webLOT!!!

Vanaf maandag 12 juni 2006 is het zover.... Dan ga ik beginnen met de persoonsgerichte behandeling in het ziekenhuis. Ik zal daar 4 maanden lang, 5 dagen per week aan mezelf gaan werken. Voor iedereen die ge´nteresseerd is in wat ik daar allemaal ga doen, ga ik deze weblog bijhouden.

17 april 2009

Het is bijna 3 jaar geleden dat ik naar de Mesos ging met de verwachting dat ik daar als herboren vandaan zou komen. Ik zou daar al mijn problemen gaan oplossen en dan voor de rest van mijn leven gezond en gelukkig zijn. Vorige week heb ik van de huisarts het advies gekregen om weer terug te gaan... Lees verder...

12 augustus 2006

Ik heb behoorlijk zware weken achter de rug. En de afgelopen week heb ik mijn blog niet bij kunnen houden omdat ik toch klinisch ben gegaan...

Lees verder...

2 augustus 2006

En daar ben ik weer! Terug van heel even weg geweest... Lees verder...

28 juli 2006

Omdat het gisteren goed gegaan was met fietsen, vond ik dat al toe was aan de volgende stap: eerst een stukje alleen fietsen en daarna samen de rest... Lees verder...

27 juli 2006

Vanochtend ben ik voor het eerst weer op de fiets geweest! Lees verder...

26 juli 2006

En vanochtend wilde het wederom niet lukken om naar het ziekenhuis te gaan. Ik ben het echt zat! Stom gezeik ook altijd... Lees verder...

25 juli 2006

Ik ben vandaag echt de hele dag ongelooflijk zenuwachtig geweest... Lees verder...

24 juli 2006

Zo, de eerste dag na m'n weekje ziek-zijn zit er weer op... Lees verder...

21 juli 2006

Vandaag zou ik weer naar het ziekenhuis gaan. Niet de hele dag, maar alleen naar het afscheid van 2 groepsgenoten. Toch liep het ietsiepietsie anders... Lees verder...

20 juli 2006

Zoals sommigen al gemerkt hebben, zijn alle logs van juli verdwenen. Volgens de webmaster is er een fout gemaakt bij het maken van een back-up en is alles echt helemaal verdwenen. Niet alleen bij mij, maar bij iedereen die bij blogse zit. Dus dat is mooi balen! Naast anderen te willen informeren over waar ik mee bezig ben, had ik gehoopt dit ook als een soort souvenirtje te kunnen bewaren voor als ik klaar ben met de therapie. Maar helaas pindakaas! Nu maar hopen dat het niet nog een keer gebeurd...

26 juni 2006

Vandaag heb ik voor het eerst gehuild tijdens therapie, maar daar had ik dan ook wel een reden voor... Lees verder...

25 juni 2006

Het is vandaag zondag, ik weet het... Maar er is de afgelopen dagen een hoop gebeurd en ik had eigenlijk geen zin om iets te schrijven. Maar nu zal ik een samenvatting van de afgelopen dagen proberen te geven... Lees verder...

21 juni 2006

Ik heb vandaag echt een rotdag achter de rug en dat kwam niet doordat we niet hebben gevoetbald... Lees verder...

20 juni 2006

Net als in het gewone leven kunnen niet alle dagen even spannend of leuk zijn... Lees verder...

19 juni 2006

De eerste dag van week 2, was er zeker geen om te vergeten. Ik heb behoorlijk speciale dingen meegemaakt vandaag...

Lees verder...

16 juni 2006

Ja, het is weekend! Jeetje, wat was ik daar aan toe zeg. Het was zelfs zo erg dat ik in slaap ben gevallen bij het Nederlands elftal en er niets van meegekregen heb. Het was dan ook wel een zware dag... Lees verder...

15 juni 2006

Nou dat knutselen is wel wat voor mij! Ik heb geen idee of het als therapievorm nut heeft, ik vond het in ieder geval erg leuk! Voor de nieuwe mensen is de eerste keer even wat anders... Lees verder...

14 juni 2006

Gisteren en eergisteren was ik erg moe, maar vandaag is toch wel echt het toppunt. Ik voel me echt gesloopt. Vanochtend hadden we weer PMT. Dat hadden we maandag ook met die zitzakken. Alleen op woensdag is het in de gymzaal... Lees verder...

13 juni 2006

En dag 2 is alweer voorbij! Vanochtend was er na de ochtendstart tijd voor huiswerk. Je moet op den duur heel veel verslagen schrijven over jezelf en anderen. Maar omdat de nieuwelingen (waaronder ik) daar nog niet mee te maken hebben, had ik lekker een tussenuur (het voelde echt zoals op de middelbare school)... Lees verder...

12 juni 2006

De eerste dag zit erop! Ik was vanochtend zo zenuwachtig dat ik geen hap door m'n keel kreeg en even gedacht heb om niet te gaan. Maar toch op de fiets gestapt en naar het ziekenhuis gegaan. Daar kwam ik meteen bekenden tegen van vorige week (waaronder m'n mentor) en kon ik achter hun aan hobbelen... Lees verder...